آینده ما: هدف نقشه های نظامی پنتاگون در سراسر جهان فرمانروائی بر جهان است. هم اکنون نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا و ناتو در بسیاری از نقاط جهان دست اندر کار عملیات برای رسیدن به همین هدف هستند. از پایان جنگ جهانی دوم دکترین نظامی آمریکا بر اساس برنامه ” جنگ طولانی ” استوار شد. ( در آغاز مراد از مقوله ” جنگ طولانی ” درگیری های نظامی بزرگی بود که پس از جنگ جهانی اول تا فروپاشی شوروی روی داد. پس از سال 2001 بتدریج جنگ جهانی با تروریسم بر مضمون پیشین افزوده شد ) . برنامه تسلط نظامی برجهان، بمثابه اساس سیاست امپریالیستی در اواخر سالهای 40 ، در دوران حکومت ترومن ، در آستانه جنگ سرد، طراحی شد.
حدود پنج هفته پس از حمله صدام به کویت، در ماه سپتامبر 1990، جورج هربرت واکر بوش، فرمانده کل نیروهای نظامی و رئیس جمهور آمریکا در آنزمان ، در اجلاس مشترک کنگره و سنای آمریکا طی نطقی تاریخی برنامه ایجاد نظام نوین جهانی را اعلام کرد که بر ویرانه های دیوار برلن و شوروی فروپاشیده بنا خواهد شد.
بوش پدر رؤیای خود را از جهان ” همکاری مسالمت آمیز بین المللی ” توصیف کرد، مناسباتی که دیگرمُهر رقابت و رو در روئی ابر قدرت ها را بر پیشانی نخواهد داشت ، مناسباتی که دیگر نباید در سایه دکترین توازن وحشت ِ دوران جنگ سرد قرار داشته باشد.
در مرحله آغازین این عصر جدید، پس از پایان جنگ سرد، بوش موکدا اظهار داشت که ” همکاری نوین ملت ها آغاز شده است و ما امروز در موقعیتی فوق العاده قرار داریم. بحران منطقه خلیج فارس برغم سنگینی خود بما شانس یگانه ای نیز عرضه می کند، که بسوی عصر تاریخی همکاری بحرکت در آئیم. از این دوران پر آشوب می تواند نظام جهانی نوینی سربرآورد: دورانی نوین، آزاد از خطر ترور، و با نیروئی افزون تر در راه عدالت و مطمئن تر در راه تلاش بسوی صلح . عصری که در آن ملت های جهان شرق و غرب، شمال و جنوب، پیش روند و بتوانند در صلح وصفا زندگی کنند.”
البته سخنان رؤسای جمهور های آمریکا مشحون است از سخنان بی پر و پی ، سطحی و پر تضاد که نباید آنها را جدی گرفت. اما به هر حال بوش در زمانی از حقوق بین المللی و عدالت سخن می گفت که سربازان آمریکائی فقط چند ماه قبل از آن با اشغال پاناما در دسامبر 1989 و کشتار هزاران نفر وارتکاب جنایات فراوان دست به تبهکاریهائی زده بودند که کاملا قابل قیاس با تبه کاری هائی بود که صدام بعدا مسئول انجام آن شناخته شد . علاوه بر این آمریکا و همپیمانهای امریکا در ناتو در سال 1991 به بهانه ” دخالت انساندوستانه” دست به یک جنگ طولانی با یوگوسلاوی زدند که به ویرانی و تکه تکه شدن آن کشور و فقرعمومی مردم انجامید.
با این همه وقتی سخنان یک جانبه بوش را در بارۀ رؤیای او از ” نظام نوین جهانی ” با آنچه که در بیست سال گذشته، یعنی دوران ” پس از جنگ سرد “ رخ داد ه است ، مقایسه کنیم می بینیم که جهان چقدر تغییر کرده و سیاست خارجی رئیس جمهور های بعدی آمریکا : کلینتون، بوشِ پسر و اوباما چه سقوط یک جانبه ای کرده، تا چه حد فرومایه و پست شده است.
آن نوید صلح جهانی که بوش ِ پدر قول آنرا داد، تبدیل شد به جنگ های بی پایان همراه با بی سامانی اقتصادی، مصیبت های خانمانسوز اجتماعی و ویرانی عمیق محیط زیست.
برنامه همکاری و مشارکت صلح آمیز بین المللی دست آویزی شد برای آغاز جنگ خلیج( فارس) که می بایست به اشغال کویت توسط عراق در سال 1990 پایان دهد، استقلال کویت را بازگرداند و حقوق بین المللی را بکرسی بنشاند.
جنگی در سراسر جهان ادامهی این ورودی را بخوانید »